การเปรียบเทียบกับไฟป่า เป็นกรอบแนวคิดอันทรงพลังสำหรับทำความเข้าใจกระบวนการ "สาเหตุเล็ก ๆ ที่นำไปสู่ผลลัพธ์ใหญ่หลวง" ของวิกฤตการเงินโลกปี 2008 ในช่วงที่ระบบเศรษฐกิจมีสุขภาพดี เช่น ยุคทอง (ค.ศ. 1948–1979)เศรษฐกิจมีคุณสมบัติ การรักษาสมดุลในตัวเอง (การตอบสนองเชิงลบ) อันน่าอัศจรรย์ที่สามารถแก้ไข shocks เล็กน้อยได้ด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตาม เมื่อ "วัชพืชแห้ง" ของระบบหนาแน่นเกินไป กลไกเหล่านี้จะถูกกลบด้วย กลไกการตอบสนองเชิงบวก (วงจรอุบาทว์)
วัตถุดิบของความล่มสลาย
"ยุคความสงบสุขอันยิ่งใหญ่" ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านำไปสู่ ความล้มเหลวในการเรียนรู้จากประวัติศาสตร์ เช่นเดียวกับป่าที่ไม่มีไฟไหม้เล็ก ๆ สะสมเชื้อเพลิงอันตราย ความมั่นคงของทศวรรษ 1990 กระตุ้นให้เกิดการสะสม อัตราส่วนหนี้ครัวเรือนต่อรายได้ อย่างมหาศาล เมื่อราคาบ้านเริ่มปรับตัวลงในปี 2007 (แทนด้วย $P_{2007} = 92$) "วัชพืชแห้ง" ก็พร้อมที่จะลุกไหม้ ประกายไฟนี้จุดชนวน ตัวเร่งทางการเงิน: ราคาที่ตกต่ำลด หลักประกันที่อยู่อาศัย นำไปสู่ ภาวะสินเชื่อตึงตัว และการล่มสลายของ ความสามารถในการชำระหนี้ของธนาคาร